Uitgelicht
Eindeloos vertier verzekerd 30 jaar Infinite Jest van David Foster Wallace
Laurent De Maertelaer
Het vuistdikke Infinite Jest van David Foster Wallace is erin geslaagd om ondanks zijn ‘onleesbaarheid’ uit te groeien tot een commercieel succes. Dertig jaar na verschijnen brengt uitgeverij Koppernik met Eindeloos vertier de eerste Nederlandse vertaling op de markt. Waarom is Infinite Jest zo veeleisend? En wat zegt deze ‘satirische toekomstroman’ over ons? In tijden waarin data en informatie sneller rondgaan dan betekenis, schrijft criticus Laurent De Maertelaer, is Eindeloos plezier vooral een oefening in aandacht.
Collectioneur van klankwerelden
J.Z. Herrenberg
J.Z. Herrenberg schrijft een brief aan zijn maîtresse. De liefde van de auteur voor literatuur is groot, maar aan de sirenenzang van de klassieke muziek kan hij onmogelijk weerstaan. Het spel met Wagner en co brengt hem in hogere sferen: ‘Ik zag een kosmos voor mij opengaan en de honger om die te verkennen, dierbare muziek, kan ik tot mijn grote genoegen continu bevredigen, maar blijft toch voor altijd ongestild.’
Curatorenpraktijken #2: Aandacht!
Laura Herman
In een tijd waarin niets werkelijk dringend is, maar alles zich zo gedraagt, is de vraag niet langer waar je aandacht aan wil geven, maar wel wie die aandacht al heeft geclaimd, schrijft curator Laura Herman in haar tweede column. Hoe functioneert kunst binnen die hybride aandachtstoestand, waarin werken wedijveren om dezelfde schaarse tijd? Bij het terugclaimen en herverdelen van aandacht, stelt Herman, speelt de curator een essentiële rol.
World War Too, Too Een remix
Borokov Borokov
Wanneer is een song af? En wat betekent dat eigenlijk, ‘af’? De band Borokov Borokov blikt terug op hun recent uitgekomen album World War Too en gooit de muziek terug open. Waarom zou een song immers maar in één versie moeten bestaan?
Cher frère, chère sœur de la diaspora,
Collectif Faire-Part
Filmmaker Paul Shemisi van Collectif Faire-Part richt zich tot de kinderen van de diaspora. Hij nodigt hen uit om de breuklijnen van hun identiteit niet langer te verbergen, maar te erkennen als een bron van creativiteit, licht en spiritualiteit. De tekst herinnert aan de kracht van wie zich ‘tussen twee zonnen’ beweegt, en roept op om deze kracht op te eisen als een volwaardige identiteit. ‘Jullie dragen allemaal dezelfde opdracht in jullie mee: het verhaal anders te laten klinken.’
Denken met het onzichtbare Een gesprek met Kristien Hens
Nele Buyst
Het terras van Café Commerce op een winderige vrijdagmiddag in Leuven. Op tafel ligt het nieuwe boek van bio-ethicus Kristien Hens: Denken met microben (letterwerk, 2025). Het vormt de aanleiding voor een gesprek over filosofie, samenwerking en creativiteit, met het onzichtbare als denkgereedschap.
Silent Witnesses
Hussein Shamia
‘These works were born from real scenes, from images and events that left a deep mark on me. They are an attempt to paint what remains in memory when wars and sieges pass over people in silence. In each drawing, there is a story about a reality lived by many, and about small details that carry the weight of entire days.’
Het spel loopt in ’t honderd
Lieve Shukrani Simoens
Wat taal en architectuur delen, is dat ze grenzen trekken, zo betoogt kunstenares en leerkracht Lieve Shukrani Simoens. Maar waar grenzen getrokken worden, kunnen ze ook verschoven worden. Hoe kunnen we in die zin ook de schoolpoort herdefiniëren van een ‘filter’ die doorlaat en afstoot, naar een ‘opening’ die verschil toelaat? Naar een plek waar alle mogelijke variaties van schaar-steen-papier – of was het blad-steen-schaar? – gespeeld kunnen worden?
Think global, act taallokaal
Virginie Platteau
Weinig scholen hebben nog aparte taallokalen. Wat zegt dat over de waardering voor talen in het curriculum? En hoe zou zo’n ideale taalklas er vandaag uitzien? Talenkennis gaat er ongetwijfeld op vooruit als er meer ruimte voor wordt gemaakt.
Het geheugenpaleis Over Mike Kelleys ‘Educational Complex’
Maarten Van Den Driessche
Mike Kelleys beroemde maquette Educational Complex kan je zien als een geheugenpaleis. Voor de constructie van zijn schoolcomplex in miniatuurvorm put de kunstenaar uit eigen herinneringen, die tegelijk appelleren aan het collectieve geheugen. In tijden van anonieme datacenters, prompts en AI-gestuurde algoritmes oogt Kelleys werk opvallend anachronistisch, schrijft architectuurwetenschapper Maarten Van Den Driessche. Toch blijven schoolgebouwen als lieux de mémoire tot de verbeelding spreken. ‘Ondanks het volatiele onderwijsbeleid vindt het schoolgebeuren nog steeds “ergens” plaats.’
IK WIST NIET DAT HET DKO MIJ ZO GELUKKIG KON MAKEN!
Rosa Weis
Toen Rosa Weis enkele jaren geleden les begon te volgen aan het deeltijds kunstonderwijs, ging er voor haar een nieuwe wereld open. Tussen de pigmentflesjes en sokkels, materiaalkisten en kleiblokken, ontstond een heel nieuw begrip van wat onderwijs kan en mag zijn: een experimentele en genereuze leeromgeving – letterlijk en figuurlijk.
Hey internetpiraat
Dominique De Groen
‘Pirate Girl’ Dominique De Groen schrijft een brief aan de internetpiraat. Speelt haar oude strijdmakker – ooit het symbool van de vrije circulatie van kennis en gedeelde cultuur – nu onder één hoedje met de mannen van Silicon Valley, met hun onwrikbaar geloof in de vrijemarkteconomie en de deregulering zonder bescherming voor werkers? Dominique weigert in die dystopie te geloven: ‘Jij creëert een derde mogelijkheid: “elk eigendom van een piraat moet ook het eigendom zijn van een ander”.’ Maar wat dan met de artiest?