Anoek Nuyens

Beste collega in het theater,

Elke vrijdag schrijft een van onze vijf vaste online correspondenten een brief aan iemand. Deze week roept Anoek Nuyens het theaterveld op om te gaan wieden in zijn ‘tuinmansverdriet’. Niet elk in ons eigen hofje, maar samen.

 

Van verbeelding naar ideologie

Als de tijden donker zijn, volstaat het dan nog om dat duister te analyseren? Om licht te werpen op de zere plekken en die ijverig op te lijsten in een zwartboek? Die luxe zijn we voorbij. Licht aan de einder, daar is nood aan. En de actieve poging om daar te geraken. In de kunsten bieden zich met New Sincerity en het posthumanisme twee wegen naar die horizon aan. Het is geen tweesprong. We kunnen er beter één weg van maken. Voorbij de duisternis. En zelfs voorbij de loutere verbeelding.

Mensen van nu: generatie Samen Ik

De documentaire Mensen van nu, die afgelopen zomer in première ging op het Nederlands Filmfestival, ontlokte veel reactie. Van de kroeg tot in de krant werd erover gesproken en geschreven. De documentaire zoomt in op jonge, hippe stedelingen die ondanks – of juist door? – de crisis op zoek gaan naar nieuwe vormen van leven, werken en dromen. Maar de film toont meer dan dat. Hij laat zien hoe ‘Generatie Ik’ plaatsmaakt voor ‘Generatie Samen Ik’.

 

Westen, wake up!

Het beeld over Afrika in het Westen is aan het verschuiven. Hongerbuikjes maken plaats voor Lamborghini’s, corrupte dictators voor groeiende economieën. Er is sprake van een botsing tussen het oude en het nieuwe van Afrika, zoals ook de voorstelling Africa van NTGent met Oscar van Rompay en Peter Verhelst onlangs toonde. Welke schokgolven brengt dat hier teweeg?